cement

Wie over cement spreekt, bedoelt het bekende, fijne grijze of witte poeder. Cement is het meest gebruikte bindmiddel voor beton en mortel. In het spraakgebruik wordt met beton en mortel feitelijk cementbeton en cementmortel bedoeld.

De eisen waaraan cement moet voldoen, zijn voor het overgrote deel vastgelegd in Europese normen. Voor bepaalde specifieke eigenschappen zijn aanvullende Nederlandse normen beschikbaar. Van alle cementen die in de Europese cementnorm NEN-EN 197-1 worden genoemd, zijn er slechts drie die op grote schaal (circa 99 % van de toepassingen) in Nederland worden gebruikt: hoogovencement, portlandcement en portlandvliegascement.

 

Toepassingsgebieden
De verschillende cementen hebben door hun specifieke eigenschappen ook specifieke toepassingsgebieden. Zo is hoogovencement door zijn hoge slakgehalte geschikt voor toepassingen in contact met zeewater, water of grond die sulfaten bevat en andere agressieve milieus.

Portlandcement wordt vooral toegepast in de productie van geprefabriceerd beton. Het materiaal heeft namelijk als eigenschap dat het in het begin vrij snel uithardt.

 

Cementsoorten worden aangeduid met CEM, gevolgd door het nummer voor de hoofdsoort in Romeinse cijfers. Hierna volgt een schuine streep met daarachter de letters A, B of C. Soms wordt deze aanduiding gevolgd door een horizontale streep en een hoofdletter die aangeeft welk hoofdbestanddeel naast de portlandklinker is gebruikt. Daarna volgt een vermelding van de sterkteklasse van het cement.

Voor de in Nederland meest gebruikte cementsoorten ziet dat er als volgt uit: 

•    portlandcement               CEM I 32,5, ook in sterkteklassen 52,5 N een 52,5 R

•   portlandvliegascement   CEM II/B-V 32,5 R

•   hoogovencement            CEM III/A 52,5 N en CEM III/B 42,5 N